vrijdag 26 augustus 2005 9:08
Beste Broeder /
Zuster,
het onderwerp voor vandaag is:
Het volgen van de Christus (2v2)
|
Laten we de Bijbel openen en een stukje lezen. Vandaag: Lucas 9:57-62 en Lukas 14:25-33 Lucas 9:57-62 (NBV) 57 Terwijl ze hun weg vervolgden, zei iemand tegen hem:
‘Ik zal u volgen waarheen u ook gaat.’
58
Jezus zei tegen hem: ‘De vossen hebben holen en de
vogels hebben nesten, maar de Mensenzoon kan zijn hoofd nergens
te ruste leggen.’ 59 Tegen een ander zei hij: ‘Volg mij!’ Maar
deze zei: ‘Heer, sta me toe eerst terug te gaan om mijn vader te
begraven.’ 60 Jezus zei tegen hem: ‘Laat de doden hun doden
begraven, maar ga jij op weg om het koninkrijk van God te
verkondigen.’ 61 Weer een ander zei: ‘Ik zal u volgen, Heer, maar sta me toe dat
ik eerst afscheid neem van mijn huisgenoten.’ 62 Jezus zei tegen hem: ‘Wie de hand aan de ploeg slaat
en achterom blijft kijken, is niet geschikt voor het koninkrijk van
God.’ Lukas 14:25-33 (NBG)
25 Vele scharen reisden met Hem mede, en Zich omkerende zei Hij
tot hen: 26 Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder
en vrouw en kinderen en broeders en zusters, ja zelfs zijn eigen leven,
die kan mijn discipel niet zijn. 27 Wie niet zijn kruis draagt en achter Mij komt, kan mijn
discipel niet zijn. 28 Want wie van u, die een toren wil bouwen, zet zich niet eerst
neder om de kosten te berekenen, of hij het werk zal kunnen volbrengen?
29
Anders zouden, als hij de fundering gemaakt had,
en het werk niet kon voltooien, allen, die het zagen, beginnen hem te
bespotten, 30 zeggende: Die man begon te bouwen, maar hij kon het niet
voltooien. 31 Of, welke koning, die tegen een andere koning wil optrekken om
met hem tot een treffen te komen, zet zich niet eerst neder om te
beraadslagen, of hij in staat is met tienduizend man iemand te ontmoeten,
die met twintigduizend tegen hem optrekt? 32 En zo niet, dan zendt hij, als de ander nog veraf is, een
gezantschap en vraagt om de vredesvoorwaarden. 33 Zo zal dus niemand van u, die niet afstand doet van al wat
hij heeft, mijn discipel kunnen zijn. Beste broeder / zuster, De tweede uitspraak van onze Heer is gericht tot iemand die Hij uitnodigde om Hem te volgen (Luk.9.59). Hij ontving een heel opmerkelijk antwoord (Luk.9.59). Waar de man om vroeg was op zich onschuldig. Maar het tijdstip waarop hij zijn verzoek deed, was niet goed uitgekozen, want er waren zaken die van groter belang waren dan het regelen van de begrafenis van zijn vader. En die belangrijker zaken eisten zijn onmiddellijke aandacht op. Er zouden altijd genoeg mensen zijn die bereid en in staat waren de begrafenis te regelen. Maar op dat moment was er een dringend tekort aan arbeiders om het werk van de Christus te doen. En zodoende kreeg hij een streng antwoord op zijn verzoek (Luk.9.60). Ik geloof niet dat Jezus hier bedoelde te zeggen dat hij niet bij de begrafenis van zijn vader mocht zijn om zijn vader de laatste eer te brengen. Wel geloof ik dat Jezus ons met deze uitspraak wil leren dat wij ons gezin of onze maatschappelijke verplichtingen niet in de weg moeten laten staan van onze plicht jegens Christus. De kinderen van de Koning der koningen behoren door hun gedrag duidelijk te laten merken dat de toekomende wereld de grotere werkelijkheid uitmaakt die hen vervult. Het werk van hun Meester wacht op hen en Zijn werk moet op de eerste plaats komen in hun hart. De derde opmerking van onze Heer was gericht tot iemand die uit zichzelf aanbood Hem te volgen maar zijn aanbod bedierf door er een verzoek aan te verbinden (Luk.9.61). Het antwoord dat hij krijgt toont duidelijk aan dat hij zijn hart nog niet geheel aan de dienst van Christus had verbonden en dat hij daarom nog ongeschikt was om een discipel te zijn. Hieruit leren wij dat het onmogelijk is Christus te dienen met een verdeeld hart. Als wij ook maar ergens naar omzien in de wereld zijn we niet geschikt als discipelen. Mensen die omzien willen omkeren. Jezus weigert zijn troon met wie dan ook te delen, zelfs niet met ons naaste verwanten. Hij wil ons hart helemaal of anders helemaal niet. Wij moeten natuurlijk onze vader en moeder eren en een ieder om ons heen liefhebben. Maar wanneer de liefde voor Christus en de liefde voor onze familie met elkaar botsen, moet de Christus voorgaan. Het kan hartverscheurend zijn tegen diegenen in te gaan die ons lief zijn, maar soms is een dergelijke handelwijze absoluut noodzakelijk voor onze zaligheid. Hiermee zeg ik niet dat dit als een wettisch iets moet gelden en dat er daarom maar huwelijken op de klippen moeten lopen zoals ik dat in het verleden uit Amerika hoorde. Daar was een vrouw die haar man en haar gezin in de steek liet omdat zij ‘voelde’ dat de Heer haar voor de rest van haar leven naar Afrika had geroepen. De man meende dat niet niet een roepen van de Heer, maar slechts haar gevoel was. Het liep uiteindelijk uit op een echtscheiding, die, zo zei ze, voor haar nodig was om haar 'heer' (welke 'heer' diende zij?) te kunnen dienen. Drie kleine kinderen werden hier de dupe van. Een half jaar later, nog voor ze de taal meester was en ze iets had kunnen doen, stierf de vrouw aan een ziekte die ze daar had opgelopen. Houd dit in gedachten: Ik ken mijn Heiland als Iemand Die heel maakt en geneest, niet als Eén Die verscheurd en in ellende stort. Als het zo is dat u een roeping krijgt voor een ander land dan mag dat bevestigd worden doordat uw partner de zelfde roeping krijgt – Vergeet niet dat toen u trouwde u één werd. |
|
Deel dit goede nieuws met anderen! Stuur het door aan een vriend die er mee geholpen kan zijn! |
|
Contact
.
Wanneer u ons wilt schrijven, gebruik dan NIET de reply- of
antwoord knop. U stuurt uw bericht dan nl. terug naar een programma voor
aan en afmeldingen. Deze mail wordt automatisch verwerkt en niet door ons
gezien. |
