Lucas 3:15-18 Toen nu het volk in afwachting was en allen in hun hart overlegden over Johannes, of hij misschien de Christus was, 16 antwoordde Johannes en zeide tot allen: Ik doop u met water, doch Hij komt, die sterker is dan ik, wiens schoenriem ik niet waardig ben los te maken; Die zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur. 17 De wan is in zijn hand om zijn dorsvloer geheel te zuiveren en het graan in zijn schuur bijeen te brengen, maar het kaf zal Hij verbranden met onuitblusbaar vuur. 18 Met nog vele andere vermaningen bracht hij aan het volk het evangelie.

Handelingen 10:44-48 Terwijl Petrus deze woorden nog sprak, viel de Heilige Geest op allen, die het woord hoorden. 45 En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren meegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de Heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, 46 want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken. Toen merkte Petrus op: 47 Zou iemand het water kunnen weren, om dezen te dopen, die evenals wij de Heilige Geest hebben ontvangen? 48 En hij beval hen te dopen in de naam van Jezus Christus. Toen verzochten zij hem nog enige dagen te blijven.

Handelingen 15:7-11 En toen daarover veel verschil van mening rees, stond Petrus op en zeide tot hen: Mannen broeders, gij weet, dat God van de aanvang af mij onder u heeft verkoren, opdat door mijn mond de heidenen het woord van het evangelie zouden horen en geloven. 8 En God, die de harten kent, heeft getuigd door hun de Heilige Geest te geven evenals ook aan ons, 9 zonder enig onderscheid te maken tussen ons en hen, door het geloof hun hart reinigende. 10 Nu dan, wat stelt gij God op de proef door een juk op de hals der discipelen te leggen, dat noch onze vaderen, noch wij hebben kunnen dragen? 11 Maar door de genade van de Here Jezus geloven wij behouden te worden op dezelfde wijze als zij.

Nadenken is een belangrijk middel op de weg van de bekering. Het is natuurlijk niet hetzelfde als geloven en bekeerd zijn, maar het is wel altijd een hoopvol teken. Een trouw dienaar van het Woord zal altijd de Christus verheerlijken (Luk.3.15,16). De ware man van God zal nooit voor zichzelf of voor zijn ambt de eer opeisen die aan zijn goddelijke Meester toekomt.

Hij zal eerder het gezegde van Paulus navolgen (2Kor.4:5). Het belangrijkste doel van zijn bediening zal zijn:
r De Christus te loven Die voor zondaren is gestorven en niet alleen dat, maar ook weer is opgestaan,
r De liefde van de Christus te openbaren,
r en Zijn vermogen zondaren zalig te maken.

Het zal hem niets kunnen schelen dat zijn eigen naam wordt vergeten, vaak zal hij die niet eens noemen, zolang de gekruisigde Christus maar verheerlijkt wordt.

Een predikant die het beste voor heeft met onze ziel, zal ons ieder jaar van ons leven meer en meer over Christus doen nadenken, en er niet voor terugdeinzen wanneer dit nodig is ook woorden te spreken die hard kunnen aankomen.

Er is een wezenlijk verschil tussen de Here Jezus en Zijn beste en heiligste dienaar.
r Een aangesteld predikant kan alle inzettingen van het christelijk geloof die door God Zelf zijn ingesteld gebruiken, met het gebed dat God de middelen die HIJ hem heeft toevertrouwd zal zegenen.
r Hij kan er trouw voor zorgen dat het evangelie zuiver is en dat het doordringt tot de oren van hen die naar hem luisteren, maar hij kan er niet voor zorgen dat het doordringt tot in hun hart, tot in hun geweten.
r Hij kan hen het water van de doop doen ervaren, maar hij kan hen niet van binnen reinigen.

Alleen Christus vermag dit door de kracht van de Heilige Geest (Luk.3.16). Het is Zijn bijzonder ambt. Een ambt dat Hij aan niemand, geen enkel mens of kind, heeft overgedragen. Niet alleen moet er het werk van de Christus voor ons zijn, maar het werk van de Heilige Geest moet ook ín ons zijn.

Het is niet voldoende dat wij aanspraak maken op de hemel door het bloed van Christus, wij moeten ook gereed worden gemaakt voor de hemel, en gereed gemaakt worden anderen hiervan deelgenoot te maken door de Geest van Christus. Hiertoe hebben wij de doop van de Geest nodig.