1 Korintiërs 3:1

 

Onenigheid

Lezen: 1 Korintiërs 3:1-9 1 En ik, broeders, kon niet tot u spreken als tot geestelijke mensen, maar slechts als tot vleselijke, nog onmondigen in Christus.  2 Melk heb ik u gegeven, geen vast voedsel, want dat kondt gij nog niet verdragen. Ja, dat kunt gij ook nu nog niet,  3 want gij zijt nog vleselijk. Want als er onder u nijd en twist is, zijt gij dan niet vleselijk, en leeft gij niet als onveranderde mensen?  4 Want wanneer de een zegt: Ik ben van Paulus; en de ander: Ik van Apollos; zijt gij dan niet onveranderde mensen?  5 Wat is dan Apollos? Of wat is Paulus? Dienaren, door wie gij tot geloof gekomen zijt, en wel zoals de Here dit aan een ieder geschonken heeft.  6 Ik heb geplant, Apollos heeft begoten, maar God gaf de wasdom.  7 Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft.  8 Wie plant en wie begiet, staan gelijk; alleen zal elk zijn eigen loon krijgen naar zijn eigen werk.  9 Want Gods medearbeiders zijn wij; Gods akker, Gods bouwwerk zijt gij. Wat is de oorzaak dat in gemeenten Gods Woord z'n gewenste uitwerking mist? Dat men Christus niet centraal stelt! Daardoor raakt de echte eenheid zoek. Wie opnieuw geboren is, is een geestelijk mens geworden. Maar leven wij altijd wel zo? Soms zijn we ongeestelijk en doen we onze eigen zin, net zoals ongelovigen. We laten ons dan leiden door ons 'vlees', onze oude, zondige natuur (1Kor.3:1-3; Rom.8:5-8) Dit komt uit in wereldsgezindheid, jaloersheid e.d., met als gevolg partijdigheid en twist (1Kor.3:4).   Wie zo leeft, laat zien dat hij nog onmondig is en nog geen verantwoordelijkheid kan dragen. Zo iemand is geestelijk niet uitgegroeid of teruggevallen of gewoon stil blijven staan bij het 'abc' van het geloof. Daardoor stuit elke preek die wat verder gaat af op onbegrip en dringt die niet tot hem door. Hij ziet de gemeente dan ook niet als Gods werkterrein, waar Christus door zijn Geest bezig is, maar als een zaak van mensen, waar bepaalde menselijke voorkeur beslissend is.   Hiertegenover stelt Paulus duidelijk in het licht hoe wij de gemeente moeten zien. Hij vergelijkt haar met een akker, waar de oogst alleen aan de HERE te danken is (1Kor.3:9). De leiders zijn gewone mensen. Het enige dat hen onderscheidt, is dat God hun een bepaalde taak gegeven heeft, ieder een verschillende. Voor die taak gaf Hij hun ook bekwaamheden (1Kor.3:5-7). Ze zijn dus medewerkers die elkaar nodig hebben en ze mogen niet als concurrenten beschouwd worden.   En als ze ergens in uitblinken, is dat niet hun verdienste. Ze verdienen dus geen voorkeur, ze doen slechts hun plicht. Wel ontvangen zij uit genade beloning (Matt.10:41,42), maar die krijgen ze van God, want Hij alleen kan en zal hun werk zuiver beoordelen (1Kor.3:8).   Het zal dus zaak zijn dat wij geestelijk zo groeien dat we kunnen onderscheiden waar het op aankomt (Flp.1:9,1Oa), namelijk dat wij inderdaad Christus centraal stellen en Hem zien als het Hoofd van zijn gemeente, die daar bezig is en die het eigenlijke doet! Dat is het geneesmiddel tegen onenigheid (Efe.4:15,16). Vraag: Hoe wordt je van onmondig mondig? (Vgl. Efe.4:11-16)

 

Geestelijk of vleselijk

Lezen: 1 Korintiers 3:1-9  (Zie boven)   We zagen reeds eerder dat Paulus het over de 'ongeestelijke' mens spreekt. Dat is de mens die volkomen zonder God leeft (1Kor.2:14). In de verzen van vandaag gaat het over geestelijke en 'vleselijke' mensen. Daarmee wordt een onderscheiding binnen de gemeente aangegeven.   Geestelijk is wie zich door de Geest van God laat regeren.  Dan leer je denken en leven vanuit God (Rom.12:1,2).   Vleselijk is wie wel de Geest ontvangen heeft (Vgl.1Kor.3:16,17), maar die de leiding over zijn leven niet aan de Geest geeft, maar aan het vlees (= zijn eigen ik). Men is wel in Christus, dat wil zeggen: met Hem verbonden, maar is daarin nog onmondig (1Kor.3:1). De groei in het geloof stagneert; wie door zijn eigen ik beheerst wordt, kan het geestelijk voedsel, dat voor deze groei nodig is, nog niet verdragen (1Kor.3:2; Melk: de grondbeginselen, het abc van het geloof; vast voedsel gaat dieper. Vgl. Hebr.5:11-6:3).   Paulus wijst het gebrek aan geestelijk denken aan als de oorzaak van de verdeeldheid onder de gelovigen in Korinte. Men is sterk gebonden aan bepaalde mensen (1Kor.3:3,4). Jammer genoeg laat onze tijd vaak niets beters zien.   Daartegenover stelt Paulus met nadruk dat mensen in de gemeente wel een bepaalde taak hebben, maar slechts als dienaren van God. Hij geeft ieder zijn taak (1Kor.3:5). Paulus zegt van zichzelf dat hij slechts het plantje van het geloof mocht planten en dat anderen, zoals Apollos, dat plantje mochten begieten. Maar God Zelf doet de plant van het geloof groeien door zijn genade en door het werk van de Geest. De dienaren hebben ieder een eigen taak en vullen elkaar wel aan, maar God doet het eigenlijke werk (1Kor.3:9). Hij, en niet de gemeente, beoordeelt daarom hun werk en keert hun loon uit (1Kor.3:6-8).   Sinds de geboorte van de gemeente van Jezus, op de Pinksterdag in Jeruzalem, door de uitstorting van de Heilige Geest, zijn er meerdere belangrijke Kerkvaders en Hervormers opgetreden. Gelovigen, die door God geroepen waren. Maar wat is er helaas vaak gebeurd? Hun namen werden verbonden aan denominaties en stromingen binnen de kerken. En dat ondanks waarschuwingen zoals in dit bijbelgedeelte   Kern: Vleselijk ben je wanneer je je als christen toch door je zondige vlees laat leiden. Geestelijk ben je wanneer je je metterdaad laat leiden door de Geest. Vraag: Hoe leeft u? (Vgl. Gal.5:16-26) Gebed: Leer mij uw wil meer verstaan, HERE ...

 

.

 

.