1 Korintiërs 2:2

 

Wetenschap

Lezen: 1 Korintiers 2:1-5 1 Ook ben ik, toen ik tot u kwam, broeders, niet met schittering van woorden of wijsheid u het getuigenis van God komen brengen.  2 Want ik had niet besloten iets te weten onder u, dan Jezus Christus en die gekruisigd.  3 Ook kwam ik in zwakheid, met veel vrezen en beven tot u;  4 mijn spreken en mijn prediking kwam ook niet met meeslepende woorden van wijsheid, maar met betoon van geest en kracht,  5 opdat uw geloof niet zou rusten op wijsheid van mensen, maar op kracht van God. Het verhaal gaat, dat Paulus een slechte redenaar was, dat hij zelfs stotterde. Hier vermeldt hij, dat hij expres schittering van taal en knappe redeneringen vermeed. Daar waren de Griekse sprekers destijds sterk in en de hoorders vonden dat prachtig. Maar Paulus had niets schitterends te zeggen. Een vreselijk plaatje tekende hij zijn hoorders voor ogen: een naakte gekruisigde slaaf! Maar een slaaf die een titel droeg: de Redder, de Koning en Priester, God zelf bij en voor ons. Verbaast het ons, dat hij schrijft dat altijd heel erg moeilijk gevonden te hebben? Wat een concentratie zal hij nodig gehad hebben! Wat een stilte! Wat een gebed! Alle mooie woorden, alle geleerde termen vergaan je toch onder het kruis van Christus! Zijn kracht daalt op je neer. Zijn Geest doet licht opgaan. Daarom werden er onder Paulus' prediking zieken genezen en mislukkelingen gered (zie 2Kor.2:12). Zo wordt geloof geboren, van Boven af.

 

.